ديوان شاه نعمت الله ولي

در اين بتخانه صورت به معني
اگر يابي بت عيار خوش بو

در محيط عشق ما جز ما نبو
وصل و فصل و قرب و بعد آنجا نبو

عين دريائيم و دريا عين ما
غير ما با ما در اين دريا نبو

ديده ام آئينه گيتي نما
غير او در آينه پيدا نبو

در ديده توئي و ديده ام تو
دزديده مشو که ديده ام تو

اي نور دو چشم نعمت الله
در ديده توئي و ديده ام تو

در دار فنا سيد از عشق اگر جان داد
جانش ز خدا جويد پيوسته بقاي تو

اگر چه زاهد رعنا بهشت جاودان جويد
بهشت جاودان من در خلوت سراي تو

تو نور آفتاب وجودي و کاينات
مانند ذره رقص کنان در هواي تو

سيد سرير سلطنتش عرش اعظم است
تا بار يافت در حرم کبرياي تو

خيال زاهد رعنا هواي جنت المأوا
بهشت جاودان ما در خلوت سراي تو

ز بيگانه کجا پرسم نشان آشنا جانا
که در عالم نمي يابم بجز تو آشناي تو

در بحر به عين ما نظر کن
آنگاه درآ و ما به ما جو

مستيم و حريف نعمت الله
در مجلس او بيا مرا جو

قدمي نه درآ در اين دريا
ما بدست آر و ما هم از ما جو

گنج او در کنج ويران دل است
گنج خواهي کنج ويران را بجو

خوش درآ در بحر ما ما را بجو
خانه اصلي است اين مأوا بجو

چشم ما از نور رويش روشن است
نور او در ديده بينا بجو

آينه گر صد شماري ور هزار
در همه آئينه ها او را بجو

نعمت الله را به چشم ما ببين
نور او در ديده بينا بجو

گنج او در کنج دل گر يافتي
گنج را مي باش و سلطان را بجو

در خرابات مغان ما را طلب
مي بنوش و راحت جان را بجو

بر کف ما خوش حبابي پر ز آب
در صفاي جام مي ما را بجو

گر چه کارت در جهان بالا گرفت
منصبي بالاتر از بالا بجو

در خرابات مغان ما را بجو
رند سرمست خوشي آنجا بجو