ديوان شاه نعمت الله ولي

بر ديده ما نشين زماني
تا در نظر تو آن نمايد

ساغر متنوع است از آن مي
دايم در وي چنان نمايد

در آينه هر چه تو نمائي
آئينه به تو همان نمايد

مرا هر دم خيالي رو نمايد
در آن نقش خيالم او نمايد

يکي رو در دو آئينه چو بنمود
يکي باشد اگرچه دو نمايد

دوتو بنمايد اين رشته به احول
ولي در چشم ما يک تو نمايد

نوري که خدا به ما نمايد
در جام جهان نما نمايد

در موج و حباب آب درياب
کان جوهر ما به ما نمايد

يا ظل وجود است که موجود به جود است
همسايه در اين سايه به اصحاب نمايد

هر ذره ز خورشيد جمالش که نموده
نوري است که در صورت مهتاب نمايد

در آينه روشن سيد نظري کن
تا نور ظهورش بتو از باب نمايد

در جام جهان نماي اول
خود را ز برات مي نمايد

عمري که به عشق مي گذاري
در وي برکات مي نمايد

آن نور که عين سيد ماست
در جمله جهات مي نمايد

در خلوت ميخانه بزمي است ملوکانه
روضه چه بود اينجا رضوان به چه کار آيد

ما چو در يتيم يافته ايم
صدف بي گهر چه کار آيد

عيني است که صدهزار صورت
در ديده اين و آن نمايد

در ديده ما چو نور پيداست
از چشم تو گر نهان نمايد

جمال عشق بين و حسن معني
که چون در صورت جان مي نمايد

در آينه وجود عالم
خود بيند و خود به خود نمايد

در دور دو چشم مست ساقي
توبه نکنيم و خود نشايد

يک ذات و صفات او فراوان
در هر صفتي دمي برآيد

خواب در چشم چون نمي آيد
کي خيالش به خواب بنمايد

خلوت خاص اوست خانه دل
در سرا غير او نمي شايد

گر آينه روشن اندر نظرش آري
تمثال جمال او در آينه بنمايد