167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
شاهنامه فردوسي
ازيشان به دل در نيامدش ياد
که پيروزگر شد ز کشتن ستوه
در و دشت شد پر سر بي تنان
به در بر دو برناي بيگانه ديد
بپرسيد زو اين دو پاکيزه راي
بکشت آنک بد در جهان شهريار
بسنده نه اي گر نپيچي ز داد
به آتش در انداخت بي سر تنش
ز دينار و ديبا و در و گهر
بياراست کار از در نامدار
مرا باشد از اخترش بهره يي
پسنديدن داد راه منست
پدر کشته و زنده خسته به تير
که بيهوده يازد به جان تو دست
نراند به زشت آب در جوي من
به حقه در آگند بر سان دود
بديد آب در چهره اردشير
ز من در جهان يادگاري فزود
يکي زيج رومي به بر در گرفت
فرود آمد از راه در خان مه
شود بي گمان آب در چاه شير
نه از نامور دادگر شهريار
به ميدان بيامد ز نخچيرگاه
بس از گنج در و گهر خواستند
بهر بخششي در بي آهو بدي