167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
کشکول شيخ بهايي
حيف از آن اوقات مجنون را که در هامون گذشت
کمر بست و به فرق استاد در حرف شهادت لا
چه سجده ها که بر آن خاک در توان کردن
که کسي نيست بجز درد تو در خانه ي ما
نه در برابر چشمي نه غايب از نظري
وه که بس بيخبر از غلغل بانگ جرسي
هم با تو و هم بي تو قرارش نبود
شوق در گوش دلش گفت که دلدار کجاست
نه گل بر گل نهد ني سنگ بر سنگ
که آتش از چه فتاده است در دل فولاد
زاهد من بيچاره را سوي مصلي مي برد
در حيرتم زان بيخرد کو رشک بر ما مي برد
که در کوئي که ما هستيم، نام نيک بدنامي است
لاله ي بي داغ در اين باغ نيست
تو مرا بين که در اين کار به جان مي کوشم
نيابي عکس خود با آن که بزدائي فراوانش