ديوان فيض کاشاني

در معانيش حق توان ديدن
آينه حق نماست اين ديوان

آب حيوان خضر در ظلمات
آب حيوان ماست اين ديوان

نشاطي بده در عبادت مرا
دل لشکر ديو غمناک کن

در مقام شرح انا موسعون
گنبد دوار ميگويد سخن

در جواب گفته حق الست
بيخود و هشيار ميگويد سخن

در طبيعي بحث دارد فلسفي
صوفي از اسرار ميگويد سخن

جمع در گيسوي پريشانت
جمع دلهاي بيسر و سامان

شايد ار رحم در دلت باشد
کندت درد نالهاي حزين

گر سلامم را نميگوئي عليک
در جواب بنده دشنامي بگو

خلقي افتاده در پي جانم
زين ددان دغا نجاتم ده

جذبه عشق در دل حسنت
عاشقان را ره سفر بسته

کرده پنهان محيط بيکران
قطره زان در ميان افکنده اي

از روانها کرده جوها روان
غلغلي در خاکيان افکنده اي

دوستانت را براي امتحان
در ميان دشمنان افکنده اي

عارفان را داده برداليقين
جاهلان را در گمان افکنده اي

در کشور حسن آن يگانه
شد ساخته صد هزار خانه

از عکس رخش در آينه عشق
شد کشور حسن بيکرانه

اگر نيستم قابل بزم وصلش
پسندم بود جاي در آستانه

چو در تاريکي زلفش فتادم
رخي ديدم چو ماه الحمدلله

طريقت را حقيقت را بديدم
در آن زلف سياه الحمدلله

سخني رفت ز خوبي گفتم
آيتي آمده در شأن کسي

در ميان بلاش سر دادي
عقده محکمش بپا کردي

قيامت در قيامت مي نمايد
قيامت را بقامت مي نمائي

حياتي بر حياتم ميفزايد
چو در لطف نهانم ميفزائي

سر درج حقايق ميگشايد
چو در وصف بتان لب ميگشائي