عشاقنامه عراقي

پيش قصري رسيد و در نگريد
صورت دختر اتابک ديد

در تو مردم ارادت افزايند
به تبرک به خدمتت آيند

رقتي در ميانه پيدا شد
اثر عشق او هويدا شد

عشق رويش همي کند پيوست
حلقه در گوش عاشقان الست

واله حسن خوبرويان بود
در ره عشق دوست جويان بود

نامه دوست زير پر دارد
در هواي دلم کبوتر عشق

عذر دارد هرآنکه باريکي
در نيابد ميان تاريکي

در کمندش چنان گرفتارم
که خلاصي طمع نمي دارم

ديوان فرخي سيستاني

تا بدريا رسيد باد سخاش
در شکستست زايش دريا

زانکه همرنگ روي دشمن اوست
ننهد در خزانه هيچ ذهب

در جهان سخت تر ز آتش عشق
خشم فرزند سيدالوزراست

کارهاي جهان بکام تو گشت
گفتگوي تو در جهان افتاد

مرا زينگونه فکرتهاست بسيار
اگر داني سخنهاگو ازين در

بصورتگري دست بردي زماني
چو در بتگري گوي بردي آزر

در جهان خدمت امير منست
خدمتي کان دهد بزرگي بر

آسمان خواهدي که بر در او
يابدي جان کهترين چاکر

تو بدين در مدام خدمت کن
تا رسانم ترا بخدمتگر

کريمي به اخلاقش اندر مرکب
بزرگي بدرگاه او در مجاور

تاهمي يابد در دولت شاه
بر بد انديش فرومايه ظفر

خسروا خوبتر ز صورت تو
صورتي نيست در همه ارتنگ

جاودان شاد بادو در همه وقت
ناصرش ذوالجلال و الاکرام

در زمان سوي توفرستادي
رخش بازين خسروي و ستام

تا چو اندر ميان مذهب ها
اختلافست در ميان کلام

دولت او در ولايت کارساز
هيبت او بر رعيت پاسبان

جانهاي جهانيان بسته ست
در بقا و سلامت سلطان