167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ويس و رامين
چرا راه سلامت برنگيرم
مرا گمره بماندن در بيابان
کنونم سر به پروين برکشيدي
تو گويي در دهان اژدهايم
ترا در ره بسي باشند ياران
نگردم نيز گرد مهربانان
چرا بيرون نيايم زين کمينم
نهاده بود همواره در آن دز
همه بيگانگان از در برفتند
گروهي در پي او اوفتادند
چرا در کار تاريکي نمايي
به درويشان ز احسان کام بخشاي
همي باريد در شاهواري
وليکن خاصش آذربايگان بود
دلم در ناشکيبايي فزايد
هميشه ز آزموده شاد بودم
شبانروز به درد دل گرستي
ازيرا همچو اشکوفه ببارست
زمانه عمر بادت جاودانه
ديوان عراقي
بماندم بي سرانجامي دريغا
قلندوار در ميخانه بنشست
آمد ز شراب خانه سرمست
کان ذره به آفتاب پيوست
از دردي هجر در خمار است
در دل غمگين حيرانم گرفت